Trefjakúlan er úr pólýestertrefjum (pólýestertrefjum) sem hráefni og aðaleinkenni þess er að síuefnið er sveigjanlegt og teygjanlegt og bilið á síulaginu er breytilegt. Vegna áhrifa eigin þyngdar síuefnisins, vatnstaps og vatnsrennslisstefnu er allt síulagið laust í efra laginu og þétt í neðra lagi meðan á notkun stendur. Vatnshæðstapið í öllu síulaginu eykst smám saman frá toppi til botns meðfram vatnsrennslisstefnunni. Að auki hefur síuefnið sína eigin þyngd, það er að neðra síuefnið ætti að bera þrýstinginn af þyngd efri síuefnisins. Vegna tilvistar þessara tveggja ástæðna myndast svitaholurnar í neðri hluta alls síulagsins. Dreifing síulagsins með minni svitahola og stærri efri svitahola.
Á fyrstu stigum síunar frásogast efra síuefnið fyrst og heldur eftir svifryki í vatninu. Þegar síunartíminn líður hefur efri síuefnið smám saman tilhneigingu til að mettast og færist smám saman yfir í neðra síuefnið. Vegna smám saman aukningar á magni óhreininda sem síulagið grípur til, mun vatnshöfutapið einnig aukast, þyngd neðra síuefnisins mun einnig aukast, svitahola síuefnisins minnka enn frekar og sían lag verður þjappað frekar saman. Gefðu síuefninu fullan leik til að stöðva óhreinindi á dýpt, sem getur ekki aðeins tryggt vinnuferilinn, heldur einnig tryggt að sviflausnin komist ekki í gegn, til að tryggja frárennslisáhrif vatnsins.